Ç´ËSHTË POLITIKA?

Djali: Babi, më duhet të bëj një hartim për shkollën. A mund të të pyes diçka?

I ati: Po si jo, biri im, çfarë don të pyesësh?

Djali: Ç´është politika?

I ati: Hmm, le të marrim shtëpinë tonë si shembull. Unë jam ai që merr rrogë kështu që le të quhem -Qeveria. Mamaja jote është ajo që merret me levrimin e parave, kështu ate e quajmë -Parlamenti. Ne kujdesemi për ty dhe interesat e tua, kështuqë ne të quajmë ty -Populli. Pastaj sherbetoren e quajmë si Klasa Punëtore dhe vellain tënd të sapolindur, si e Ardhmja.
A e kuptove?

Djali: Jo tamam, por..., dhe në atë moment zingëroi telefoni dhe babi e mori dëgjojsën...skjarimet më të hollësishme sikur mbetën për herën tjetër.

Atë natë u zgjua djali pasi që vëllai i vogël qante, dhe shkoi për të shikuar se çfarë kishte që nuk shkonte. Ai vuri re që vëllai i kishte mbushur breket, kështu që shkoi tek dhoma e prindërve ku gjeti te ëmen në një gjumë të thellë. Atëherë djali shkoi tek dhoma e sherbëtores ku pa nëpermjet vrimës së çelësit t´jatin në krevat me sherbëtorën. Asnjëri nga përsonat në krevat nuk dëgjoi trokitjet e kujdesshme të djalit, kështu që djali u kthye tek dhoma e tij dhe u zhyt në shtrat.

Mëngjesin që pasoi:
Djali: Babi, më duket se e kam kuptuar tani se çfare është politika.
I ati: Sa mirë biri im, ma shpjego mua tani me fjalët e tua.
Djali: Mirë, ndërsa Qeveria i hypën Klasës Punëtore, Parlamenti fle në gjum të ëmbël.
Popullit nuk i vihet veshi fare ndërsa e Ardhmja është plot e përplot me m... kundërmim.

Djali i vogël është kthyer nga foshnjorja dhe po i thotë nënës se jam mësuar të njehi në gishta! -Pa të sholiim - po i thotë nëna e gëzuar. -Ja, një gisht, edhe një gisht, edhe një gisht, edhe një glsht, edhe një gisht!
-

-Pse po i han lajthiat me lëvore pa i çiruar.
Pse nuk po i then ma së pari?
-Nuk ka problem, e di se çka ka mbrenda..

-

Erdh një njeri te neuropsikiatri dhe po ankohet: -Shokë mjek jam shumë i brengosur me gruan time sepse dje ka marë pozë të fotografisë lakuriq.
-Kjo nuk është për me u brengos - po e qetëson mjeku
Mundet me qenë edhe fotografi për kulturën figurative në përgjithësi. -PO mirë pse i duhej e tërë fotografia e madhe? -Për patent shofer - ia ktheu burr'i i mjerë.

-

Mësuesja po i pyet nxënësit në shkollë:
-Çka ja merr mendja juve - a hahet mishi i
elefantit...?
-Po hahet!
-Hemmm...-a çka bahet me eshna? -Paj... i vendosmi në qosh të pjatës...

-

-Zonja e shtëpisë erdhi nga tregu. Dhe i kishte lanë në kuzhinë njëqind peshqi që peshonin tri kilogram.
Shkoi në dhomë sa të i ndrroj rrobet kur u kthye në kuzhinë as një peshk nuk kishte mbetur. -Kur në atë çast po e sheh maçorrin ju afrua dhe e zuri sepse dyshonte.
E mori maçorrin dhe po e matë në peshore e kuzhinës dhe kur sheh në fund maçorri i kishte tri kilogram.
"O Zot! Nuk mundet me ardhë në veti". "Po ku është tani macja?"

-

-Bubrreci dhe elefanti quan dashuri të çmendur tërë natën.
-Kur u zgjua bubrreci në mëngjes e pa se elefanti
kishte ndrruar jetë dhe thoshte:
-E çfar fati kam unë! Po, mendonte vetmevete
bubrreci.
-Për një natë kënaqësi varrin tërë jetën time.
tash duhet të gropoj


-Dy pleshta dolën nga kinamaja, njëra e pyet tjetrën:
A po shkojmë në kambë - apo me ndonjë qen?

-

Studenti kishte marrë një ditë një mizë dhe po e
studionte dhe erdhi në përfundim se:
-Mizës kur ja këput një krah kërcen.
Sepse kur i themi kërce ajo kërcen.
-Nëse ja këpusim edhe një krah, kur i themi kërce
ajo nuk kërcen dhe vimë në përfundim se mizanë
këtë rast nuk ndëgjon.

-

-Bleta fluturoj dhe ra në një Ieksikon adresash
dhe numrash të telefonit, pa pritë mas i
bashkangjitet edhe një dhe po e pyet:
-Çka po shikon këtu?
-Po më duhet një adresë e një luleje.

-

-Erdhi një grua në dyqanin ku shiten zogjtë dhe dëshironte ta blente një zog që këndon bukur, kështu që ajo propozoj ta merrte një kanarinë. -Kur shkoi në shtëpi vrejti se kanarina e ka njërën
këmbë të thyer dhe menjëherë shkoi te shitësi për ti treguar.
-Ju lutem zonjë mua nuk më intereson as që mendoj me kthye sepse keni kerkuar një zog që këndon e jo që vrapon!

-

-Dy breshka duke kaluar rreth ëmbëltores
vendosën ta blejnë nga një akullore.
-Mirëpo sa po e morrën nga një akullore filloi të
bjerë shi. -Kështu që breshka më e vjetër i tha
breshkës që ishte më e re:
-Shko në shtëpi dhe merre një ombrellë.
-Unë po shkoj i tha breshka e vogël por nëse ma
jep fjalën se do ta ruan akulloren time deri sa të
vij-
-Pas dy yjeteve breshka e madhe po mendonte: -A thua ndoshta nuk do të vjen më sepse ka përtë menduar se e kam hangër akulloren e saj. -Kur pa pritë po ndëgjohet një zë në hyrje të ëmbëltores:
-Vetëm ishalla ma ke prek akulloren nuk ke me ardhë në shtëpi me ombrellë!

-

-I zoti i shtëpisë po i thotë mysafirit eja hynë brenda - mos ke frikë nga qeni! -Pse? - A nuk të ha...
-Pata dëshirë ta shohë a po të ha se sot në mëngjes e kam blerë.

-

-A mundem unë tërë ditën të bërtas Xheki!... -Xheki!
-Por qeni im nuk don se nuk don me ardhë!
-A thua pse?
-Sepse e ka emrin Lesi.

-

-Po hynë një zonjë në dyqan:
-Kisha pasë dëshirë t'ja marrë qenit tim një
xhamper. -Cilin numër? -Për besë nuk e di!
-Pse atëherë nuk vjen bashkë me qenin dhe e provojmë?
-Oh, jo desha ta befasoj qenin!

-

-Shiko ky është daja im me majmunin - I kam fotografuar në" kopshtin zoologjik. Është simpatik, a?
-Aha... a mos është ky djathtas me kapelë!?